Hoe overleef ik het overlijden van mijn partner?
Een persoonlijk verhaal over rouw, gemis en weer grip vinden
Rouw vraagt iets van je
Het verliezen van een naaste vraagt veel van je. In vaktermen heet dat ‘rouwarbeid verrichten’. Dat betekent allereerst: onder ogen zien dat iemand er niet meer is. En dat valt niet mee, zeker niet als je in je omgeving je verhaal niet kwijt kunt.
Plotseling verlies
Mijn cliënte verliest haar partner, Karel, plotseling. Hij overleed ’s nachts in zijn slaap aan hartfalen. Het is bekend dat zijn hart niet meer optimaal functioneert, maar toch komt zijn overlijden voor cliënte als een donderslag bij heldere hemel.
Ze heeft een warm netwerk van vrienden en buren, maar toch voelt ze zich niet altijd vrij om te delen wat het verlies met haar doet. Vooral de zus van Karel wil er niet over praten. Dat raakt haar diep.
Tijdens onze gesprekken vertelt ze hoe haar leven met Karel was. Wat hij voor haar betekent, waarin ze hem mist. Ze praat over de leegte, maar ook over kleine herinneringen. Het lucht haar op. En het helpt haar om stukje bij beetje weer wat grip op haar leven te krijgen.
De kracht van delen
Na een aantal gesprekken meldt ze zich aan bij een rouwgroep. In die groep kan ze haar verhaal delen met anderen die ook verlies kennen. Het voelt goed om zo met Karel bezig te zijn, op haar eigen manier, maar niet alleen. Door te praten, maar ook te luisteren naar lotgenoten, bouwt ze langzaam aan een nieuw evenwicht.
Overwegingen
Rouwen is een zware klus. En iedereen doet dat op zijn eigen manier. De een kan alleen maar huilen en voelt zich geamputeerd. De ander pakt het werk weer op, en vindt op die manier het ritme van het leven terug.
Wat bijna altijd helpt, is het vertellen van je verhaal. Het maakt het verlies werkelijk. En het helpt om het langzaam te weven in je leven. Want hoewel de fysieke aanwezigheid er met de overledene niet meer is, blijft de band bestaan.
Het verlies van een dierbare stelt je ook vragen over jezelf en over jouw leven: Wat heb jij ervan gemaakt? Wat is nu echt belangrijk voor je?
Tot slot
Rouw heeft tijd nodig. Maar vooral: aandacht. In mijn begeleiding is er ruimte voor het verhaal dat verteld wil worden. In je eigen woorden en op je eigen tempo.
